قالب پرشین بلاگ

سلام

به وبلاگ خودتون خوش اومدید

احتمالا همه شما بارها در طی گشت و گذارها، پیک نیک های خانوادگی یا سفرهایتان به صحنه هایی زیبا از طبیعت برخورده اید یا گونه های متنوعی از پرندگان، خزندگان و سایر جانورانی را دیده اید و از زیبایی آن ها لذت برده اید، اما آیا تابحال شده است که بخواهید نام و مشخصات کامل آن ها را بدانید و از ارزش و جایگاه آن ها در جهان هستی و کشور زیبایمان با خبر شید در این وبلاگ سعی می شود تا از گونه های با ارزش کشورمان اطلاعاتی در اختیار شما دوستان عزیز قرار بگیرد.

دوپای کوچک

دوپاهای کوچک ظاهری بسیار جذاب و دوست داشتنی دارند.

این جوندگان کوچک، مانند کانگوروها می جهند.

دوپاها بدنی کوچک و جمع و جوری دارند.

دست های بسیار کوچک و پاها و دم بلند از ویژگی های منحصر به فرد دوپاهاست.

دوپاها به دلیل راه رفتن کانگورویی، در جاهایی زندگی می کنند که خاک سفت و گیاهان پراکنده داشته باشند.

دست های کوچک دوپا ها علاوه بر حفر لانه، به آن ها در خوردن غذا هم کمک می کند.

دوپا ها از دانه، ریشه و قسمت های سبز گیاهان تغذیه می کنند.

دوپاها یک جفت دندان تیز و بلند در آرواره های بالایی و پایینی دارند.

این دندانها رشد می کنند.

دوپا برای کوتاه نگه داشتن این دندان ها ناچار است همیشه در حال جویدن باشد.

از وضعیت این گونه در ایران اطلاعات دقیقی در دست نیست

اما بنظر می ر سد که وضعیت خوبی داشته باشد.

کورمار/مار دوسر

کورمار را می توان یک بوآی مینیاتوری دانست.

باآنکه کورمارها کوچک جثه هستند، رفتارهای مشابهی با خویشاوندان بزرگ جثه دارند.

این مارهم برای شکار بدور قربانی اش میپیچد و خوردش می کند.

دم کورمارها مانند اکثر مارهای خشکی،نازک نیست، بلکه کوتاه و ضخیم است.

دم کوتاه و گوشت آلود کورمار بی شباهت به سر آن نیست این ویژگی باعث شده در فارسی به این مار، مار دو سر نیز بگویند.

کورمار از این ویژگی دم خود برای گول زدن مهاجمین و کسب زمان بیشتر برای فرار استفاده می کند.

کورمار از اغلب جوندگان کوچک تغذیه می کند.

خوشبختانه در حال خاضر وضعیت این گونه شگفت انگیز در کشورمان خوب است.

تشی

تشی بزرگترین جونده ی ایران است.

تمام بدن تشی پوشیده از خار است

به همین دلیل بسیاری این جونده را با خارپشت اشتباه می گیرند.

تشی حیوانی شبگرد است و به خوردن پیاز و ریشه ی گیاهان علاقه ی زیادی دارد.

برخلاف تصور معمول تشی ها توانایی پرتاب خارهای خود را ندارد.

تشی برای ترساندن دشمن پشتش را به او می کند و با تولید صدا و تکان دادن خارها سعی در ترساندن او می کند.

تشی ها برای تامین مواد معدنی مورد نیاز خود استخوان ها و شاخ های حیوانات دیگر را می خورند.

تنها شکارچی طبیعی تشی پلنگ است.

اما در برخی مناطق گوشت این حیوان را می خورند.

رفتار تغذیه ای تشی به پراکنش بذر و دانه ی گیاهان کمک می کند.

خوشبختانه در ایران وضعیت این جانور زیبا خوب است.

هما بزرگترین کرکس ایران است

اغلب کرکس ها گردن و سر بدون پر دارند.

اما هما با دیگر کرکس ها تفاوت دارد.

سر و گردن این کرکس پوشیده از پر است.

که به همین دلیل شیوه تغذیه ی هما را منحصر بفرد می کند.

هما بجای تغذیه از پوست و گوشته لاشه حیوان مرده از

مغز استخوان آن تغذیه می کند.

این پرنده برای بدست آوردن این ماده مقوی تکه های بزرگ استخوان

را به ارتفاع برده و پس از اوج گیری ان ها را بر روی سنگ های مناطق

اطراف رها می کند.

از دیگر ویژگی های بارز این پرنده زیبا وجود پرهایی در دو طرف منقارش است

که مانند سبیل در دو طرف صورتش آویزان است.

اسب خزری (اسب کاسپین)

این نژاد اولین بار در سال 1343-44 در اطراف شهرستان آمل واقع در استان مازندران شناسایی شد.

مهم ترین دلیل با ارزش بودن این نژاد در خالص و بکر بودن ژن های این نژاد است.

که این امکان را می دهد که در اصلاح نژاد اسب ها گونه هایی تازه و جدید بدست آورد

اسب کاسپین یک اسب مینیاتوری است.

این به این معنی است که برخلاف پونی ها که دست و پایی کوتاه و تنه ای درشت دارند

تمام قسمت های بدن آن باهم تناسب دارد.

و تنها کمی کوچکتر از اسب های دیگر است.

این اسب از لحاظ ظاهری شباهت زیادی به اسب عربی دارد.

و تنها تفاوت آن ها در قد این دو نژاد است.

قد اسب کاسپین حدود 120 سانتی متر است

و سم بیضی شکل و سفتی دارد که نیازی به نعل ندارد.

این اسب در بسیاری از حجاری ها و کتیبه های ایران باستان قابل رویت است